<p style="text-align: justify; "><span>(क. अड्केबीलुबळ्ळी; गु. अडूनी वेल; लॅ.पोथॉस स्कँडेंस; कुल-अॅरॉइडी). शोभेकरिता अनेक ठिकाणी लावली जाणारी ही वेल भारतात सर्वत्र जंगलात आढळते; इतर झाडांवर किंवा भिंतीवर आगंतुक मुळ्यांनी चढते. खोड बोटाइतके जाड व बळकट असून त्यावर अनेक फांद्या येतात. कांडी लहान व पाने एकाआड एक, लहान, विविध, परंतु गोलसर, गुळगुळीत, चकचकीत, चिवट; देठ सपक्ष व लांब; तळ अर्धसंवेष्टी (खोडास अंशत : वेढणारा); पिवळे स्थूलकणिश [पुष्पबंध] व हिरवा नावेसारखा महाछद, लांबीत सारखे; फुले (मे-जुलै) द्विलिंगी; परिदले सहा, केसरदले सहा व त्यांच्या टोकांस परागकोश [फूल]; किंजपुट लंबगोल, तीन कप्प्यांचा; प्रत्येक कप्प्यात बीजक एकच; किंजल नसते. मृदुफळ फार लहान, चपटे व शेंदरी असते.</span></p> <p style="text-align: justify; ">पानांची पूड देवीच्या आजारात अंगास लावतात; खोडाचे तुकडे कापरासह तंबाखूप्रमाणे दम्याच्या विकारात ओढतात.</p> <p style="text-align: justify; "><span style="text-align: right; ">लेखक : प्र. भ.<span style="text-align: right; ">वैद्य</span></span></p> <p style="text-align: justify; ">माहिती स्रोत : <a class="external-link" href="https://marathivishwakosh.maharashtra.gov.in/khandas/khand1/index.php/component/content/article?id=825" target="_blank" title="अंजनवेल">मराठी विश्वकोश</a></p> <p style="text-align: justify; "> </p> <p style="text-align: justify; "> </p>